Η 21 Σεπτεμβρίου κάθε έτους έχει ορισθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Νόσου Alzheimer με στόχο να αφυπνίσει και να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη σχετικά με τη νόσο. Η νόσος Alzheimer αποτελεί την πιο συχνή μορφή άνοιας και χαρακτηρίζεται από μια προοδευτική έκπτωση των νοητικών λειτουργιών του εγκεφάλου. Λειτουργίες όπως η μνήμη, η σκέψη, η κρίση, η οργάνωση, η νοητική ευελιξία και ο προσανατολισμός πλήττονται σημαντικά με αποτέλεσμα ο ασθενής να στερείται πλήρως την αυτονομία του καθώς η νόσος εξελίσσεται. Μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου εμφάνισης της νόσου αποτελεί το γήρας γεγονός που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις αναπτυγμένες κοινωνίες που βιώνουν δημογραφική γήρανση. Με 160.000 καταγεγραμμένους ασθενείς στην Ελλάδα και 44 εκατομμύρια παγκοσμίως, οι μελλοντικές εκτιμήσεις διαγράφονται απόλυτα ανησυχητικές καθιστώντας την άνοια μείζον ιατρικό, κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα.

Η άνοια δεν θεραπεύεται και οδηγεί στον θάνατο με μεγάλες ψυχο-κοινωνικοοικονομικές απώλειες για τον ασθενή και την οικογένεία του καθ’όλη τη διάρκεια της νόσου. Οι θεραπευτικές επιλογές συνοψίζονται σε φαρμακευτικές λύσεις που δεδομένης μιας έγκαιρης διάγνωσης καθυστερούν τα συμπτώματα της νόσου και σε μη φαρμακευτικές που στοχεύουν στην ενδυνάμωση του νου του ασθενή και στην παράταση του βαθμού αυτοεξυπηρέτησης του.

Συχνά η ΝΑ λογίζεται ως φυσική εξέλιξη της γήρανσης και όχι ως σύνολο συμπτωμάτων που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης και φροντίδας γεγονός που υπονομεύει την ποιότητα ζωής ασθενών και των οικογενειών τους. Η 21η Σεπτεμβρίου μας θυμίζει πως η άνοια είναι ασθένεια και όχι ρυτίδα, η συμπτωματολογία της είναι έντονη και σαρωτική και μπορεί να αντιμετωπιστεί, ο παππούς δεν τα έχει χάσει, είναι άρρωστος και σαν ασθενής πρέπει να αντιμετωπίζεται από την οικογένεια, την κοινωνία, τον επαγγελματία υγείας. Είμαστε όλοι εν δυνάμει ασθενείς. Μην το ξεχνάμε

Καρβουνοπούλου Ευθυμία, M.A
Γεροντολόγος.

Διαβάστε ακόμα: Νόσος Alzheimer: Πως μπορεί η φυσικοθεραπεία και η άσκηση να βοηθήσουν τον ασθενή

Η νόσος Alzheimer είναι μία νευροεκφυλιστική ασθένεια του εγκεφάλου. Κατά την εξέλιξή της παρουσιάζεται έκπτωση των γνωστικών και φυσιολογικών λειτουργιών, η οποία συνοδεύεται από αλλαγές στη συμπεριφορά και την ψυχολογία του ασθενή. Η φαρμακευτική αγωγή και η ιατρική φροντίδα επιτυγχάνουν την ανακούφιση και καθυστέρηση των συμπτωμάτων. Στα πλαίσια της ολιστικής προσέγγισης της νόσου συμμετέχει και η επιστήμη της φυσικοθεραπείας με στόχο να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενή.